CELESTE (1972-1977)

De oprichting van een nieuwe band
In september 1972 wordt enkele maanden na het uit elkaar gaan van IL SISTEMA een nieuwe band opgericht.
Een vriend, die vaak bij de repetities aanwezig is, geeft een aanzet voor een nieuwe bandnaam. Hij zegt, dat hun muziek hem doet denken aan een zweem hemelsblauwe lucht.
Zo wordt de naam CELESTE uiteindelijk met een ieders instemming goedgekeurd.
Terug van een kort uitstapje met Museo Rosenbach ontmoet Ciro Perrino Leonardo Lagorio  weer.
Zij proberen de aspecten van hun muziek waar bij Il Sistema de basis voor is gelegd, verder uit te diepen. Zij bespreken met elkaar de akoestische en klassieke kant van de muziek van hun voormalige band die we kunnen horen in de interpretaties van 19e eeuwse componisten zoals Borodin en Moussorgsky.
Ze proberen de theoretische basis te leggen voor een nieuw soort muziek, los van Engelse en Amerikaanse invloeden. De nieuwe muziek moet mediterraan zijn als een synoniem voor een sterke culturele identiteit.
Als de muzikale richting, die ze willen, duidelijk is, kan Perrino beginnen met het zoeken naar nieuwe bandleden. Hij gaat naar de Ottorino Respighi Muziekschool in Sanremo om te vragen of daar geschoolde muzikanten waren die willen meedoen.
Een muziekleraar vertelt hem over Mariano Schiavolini, een 5e jaars viool-student, die ook klarinet en akoestische gitaar speelt. Hij heeft zelfs vele symfonische/folk mini-suites gecomponeerd.
Als de drie bandleden, Perrino, do Lagorio en Schiavolini elkaar bij Perrino thuis ontmoeten, speelt Schaviolini met gitaar enkele van zijn liedjes. Het is duidelijk dat het gehele eerste album door CELESTE zal worden opgebouwd rond de composities van Schiavolini.

 

Drie leden van CELESTE
Drie leden van CELESTE