IL SISTEMA (1969-1972)

Oprichting IL SISTEMA
In het najaar van 1969  benaderde Luciano Cavanna  Ciro Perrino en Floriano Roggero die op dat moment speelden in The Love en Easy Rider.
Luciano speelde op dat moment in een groep genaamd: I Cavalieri del Sole (de zonneruiters).
Hij wilde samen met Ciro Perrino en Floriano Roggero repeteren. Hij zou uit zijn band Enzo Merogno meenemen.
Het duurde even voordat ze allemaal hun oude bands verlieten.
Zo ontstond een viertal muzikanten die met elkaar een nieuw muzikaal avontuur aangingen. In het bijzonder Ciro Perrino wilde de kant van de progressieve rocksongs verkennen en moest zijn mede bandleden overtuigen om ook daadwerkelijk te kiezen voor muziek in de stijl van Jimi Hendrix en de Cream.
Veel  bands hadden toen een naam in meervoud.
Zij kozen voor een naam in  enkelvoud die verwees naar een nog onontgonnen terrein. De keuze viel in eerste instantie op IL SISTEMA MUSICALE.
Dit bleek toch te lang. De keuze werd uiteindelijk IL SISTEMA .

De eerste bezetting van 1969 :
  
Enzo Merogno ……………. gitaar, zang
Luciano Cavanna ……………. basgitaar en zang
Floriano Roggero ……………. Hammond orgel en Thomas orgel
Ciro Perrino ……………. drums, percussion, fluit en zang

Vervolgens kwam er in 1971 nog een muzikant bij:

Leonardo Lagorio ……………. fluit, saxofoon, en elektrische piano

Het Repeteren
Luciano Cavanna had een sterke klassieke achtergrond. Hij speelde orgel, piano, gitaar en trompet. In IL SISTEMA besloot hij basgitaar te spelen.
De band kwam in contact met Anselmo Genovese die ze als sessie muzikanten in dienst nam voor zijn shows.
In de eerste maanden van 1970 oefende de band op eigen composities en voor deze shows.
Ze hadden tussen Bordighera en Ventimiglia een alleenstaand pakhuis gevonden om te oefenen.
Genovese nodigde ze uit om in een studio muziek op te nemen. De band voelde  dat er mogelijkheden voor hen lagen.

De Optredens
Voordat de zomer van 1970 begonnen was, hadden ze de gelegenheid om op te treden in een theater dat eigendom was van een religieuze gemeenschap in Vallecrosia met als uithangbord buiten: Een avond met IL SISTEMA.  Je kunt je voorstellen dat het hilarisch was om uitgerekend daar te beginnen met liedjes van Black Sabbath en te vervolgen met Uriah Heep’s gypsy.
Enkele radiostations draaiden wel wat van dit soort muziek maar waren slecht te ontvangen in Italië zoals Radio Luxemburg. Radio Montecarlo was wel goed te ontvangen maar draaide vrijwel uitsluitend commerciële muziek.
Perrino had de LP’s van Black Sabbath en King Crimson gekocht. De eigenaar van de winkel kocht deze platen in Londen, meer gefascineerd door de hoezen dan door de muziek die hij eigenlijk helemaal niet kende.
Dit soort platen was in Italië toentertijd moeilijk te krijgen.
Ze gingen vaak de Franse grens over om  dit soort platen te kopen. Deze platen en een compilatie van het Island label met Jethro Tull, Mott The Hoople, The Free en Spooky Tooth beluisterden ze eindeloos.

Oefenruimte en repeteren
Intussen groeide de collectie platen van Ciro Perrino gestaag. Onder invloed van deze muziek breidde het repertoire zich steeds verder uit.
De samenwerking met Anselmo Genovese liep af. Ze moesten een nieuwe oefenruimte zoeken. Ze vonden in Pompeiana, een klein dorp, een goed onderkomen vlakbij het ouderlijk huis van Luciano Cavanna. Ze hebben de muren  van de ruimte onder handen genomen om een betere akoestiek te krijgen. Ze wilden de muziek opnemen om terug te kunnen luisteren en zo hun muziek te perfectioneren.
Elke dag oefenden ze van 8 uur ‘s ochtends tot middernacht. Er werd nauwelijks de tijd genomen om te eten.
Ze gebruikten een Philips mono lage snelheids-bandrecorder van matige kwaliteit, een antiek geval, dat Ciro Perrino nog steeds in zijn bezit heeft en twee microfoons om een ruimtelijker geluid te creeren.

Magie tijdens optredens
Ze begonnen te werken aan een stevige basis van bass en drums om een solide ritme sectie te krijgen ter ondersteuning van de rest van de band met name voor de live optredens. Het eerste live optreden was in de Galassia in Sanremo. De eigenaar geloofde in de band.
De optredens in die tijd waren eigenlijk altijd gericht op het dansen.
Nu gebeurde er iets uitzonderlijks.
Tijdens het optreden stopten de mensen met dansen en gingen op de grond en op de tafels zitten om werkelijk naar de muziek te luisteren.
Na het optreden was het even heel stil en toen brak het applaus los, wat toen ook ongebruikelijk was.
Hier waren musici aan het werk die werkelijk liedjes schreven in de oorspronkelijke taal en die de moeite waard waren om echt beluisterd te worden.
Gaandeweg kwamen er meer optredens bij zoals in Club 64 in Sanremo.

Het Baccanale festival
Ze werden uitgenodigd voor het Baccanale in Sanremo. Dit was een concert georganiseerd door de leerlingen van de humanistische middelbare school, waarbij een concert de hele middag duurde.
De leerlingen bepaalden dan welke band de meeste kwaliteiten had, het meest interessant was en de meeste uitstraling had. Dit vond plaats in de Wintertuin van het casino waar ook het Sanremo songfestival plaats vond.
IL SISTEMA speelde toen zijn beste repertoire met liedjes van East of Eden, Pink Floyd, King Crimson, Gentle Giant, early Atomic Rooster, Blood,Sweat & Tears, The Nice en de klassieke Spooky Tooth.
Ook hier weer hetzelfde tafereel. Het publiek stopte met dansen om naar de muziek te luisteren.
Vanwege het harde geluid moest het concert worden gestopt van het management van het casino, omdat de muren trilden en de fiches op de tafels lagen te schudden. De Baccanale is nadien nooit meer daar georganiseerd.

Kennismaking met Leonardo Lagorio
Hier heeft de band Leonardo Lagorio ontmoet die in de band Woops speelde.
IL SISTEMA was onder de indruk van zijn muzikale kwaliteiten op saxofoon, fluit en piano. Spoedig zou hij lid van de band zijn.

Anecdote
Intussen breidden de optredens zich uit en ook de afstanden naar de optredens werden groter.
Ze speelden in Piper 2000 in Viareggio en Voom Voom in Milan. Zodoende moest er transport voor de band en de instrumenten geregeld worden. Vanwege de magere financiële middelen viel de keuze op een tweede hands, oud oranje bestelwagentje de Fiat 1100 T.
Al spoedig kwamen ze erachter  dat het predicaat oud niets te veel gezegd was.
Op een koude winterdag ontstond er in de carrosserie onder de voet van Ciro Perrino een enorme scheur in de bodemplaat van de carrosserie, zodat er direct sprake was van frisse lucht, maar deze lucht was wel erg fris.
Ze leerden snel de wetten van de muziek-business kennen. De eigenaar van het podium zei dat hij overnachting en eten kon regelen, maar ze moesten begrijpen dat ze dan wel gratis moesten optreden. Wat doe je dan?
Het was een van de meest gevraagde plaatsen voor Italiaanse en internationale rock-bands. Dit zeer genereuze aanbod tussen aanhalingstekens kon je toch niet laten lopen ? Accepteren dus.

Toenemende populariteit
Leonardo Lagorio had zijn verplichingen bij zijn band Woops voldaan.
In de nachtclub Eden Rock speelde Lagorio voor het eerst live mee als gastmuzikant.
In het voorjaar van 1971 werd er via het boekingskantoor 3P een nieuw optreden in Piper 2000 georganiseerd.
De roem was hen vooruitgesneld en er kwamen fans uit alle delen van Italie.
Ze kregen ook allerlei commentaar zoals van een kale bezoeker met een militaire outfit die vertelde dat ze geweldig speelden. Tevens vertelde hij dat de bands die niet bevielen met instrumenten en al van het podium gegooid werden. De boodschap was duidelijk.
Ze trokken met hun optredens steeds meer aandacht. Alberigo Crocetta, een talenten scout, vroeg hen voor een prestigieus festival met avant-garde muziek. Uiteindelijk zijn ze niet gegaan vanwege het feit dat Enzo Merogno koos voor zijn studie aan de universiteit.
Later belde Crocetta Ciro Perrino op om te vragen of hij koos voor de rechtenstudie of voor de muziek.

Anecdote
Voor Ciro Perrino was de keuze wel duidelijk. Hij wilde doorgaan met IL SISTEMA dankzij de vele contacten met muziekpodia en boekingskantoren die ze  hadden opgebouwd.
Ze hadden hun bestelwagen zwart geschilderd met de naam van de band in grote blauwe  letters.
Op een keer waren ze op weg naar een optreden in Milaan en belandden ze midden in een demonstratie met spandoeken waarop geschreven was: Abbasso il sistema ( weg met het systeem ). Dit was hilarisch en grappig tegelijk. Na veel discussie en uitleg begrepen de demonstranten uiteindelijk dat zij geen vertegenwoordigers van ‘het systeem’ waren en lieten ze hen gaan.
Een andere keer zouden ze een aantal openlucht optredens doen in San Giuliano een klein plaatsje bij Milaan.
Aan het eind van de optredens bleek hun bestelwagen gestolen te zijn. Er zat niets anders op dan dit aan te geven bij de politie.
Deze vond hun bestelwagen vrij vlot terug in een beek aan de rand van Milaan. Alle tassen waar het drumstel normaal in werd vervoerd waren open gemaakt. De dieven waren ongetwijfeld op zoek geweest naar drugs. In die tijd werd automatisch aangenomen dat musici  ofwel drugsverslaafd waren dan wel drugsdealers waren. Er werd niets vermist en gelukkig stond het drumstel nog op de plaats van het optreden.

Muzikale ontwikkeling
Met de fluitist Leonardo Lagorio in de gelederen konden ze gaan werken aan een nieuw repertoire. Hier komen we op een belangrijk keerpunt in de carriëre van de band. Luciano Cavanna had al langer het idee in gedachten om  klassieke meesterwerken om te zetten in rock stijl.
Luciano Cavanna en Ciro Perrino gingen naar een speciale winkel voor langspeelplaten in Nice in Frankrijk om Moussorgsky’s A Night on the Bare Mountain te kopen.
Luciano Cavanna bewerkte dit stuk om het geschikt te maken voor een vijf-mans rockband. Het begin met de violen werd bijvoorbeeld gespeeld door het Hammond orgel en een drum cimbaal, terwijl aan het einde een Engels gezongen deel de oorspronkelijke strijkers vervangt.
Luciano Cavanna schreef ook de sombere en duistere tekst voor dat deel.
Met slechts zeven instrumenten en een stem slaagden zij erin om een volledig muziekstuk op te bouwen zonder het oorspronkelijke meesterwerk geweld aan te doen.
Met de fluitist erbij kon de band  nu ook de songs van Jethro Tull opnieuw arrangeren.

Eerste popfesitval
3P Studio uit Genua vroeg de band om op te treden in Loano op 26 augustus 1971.
Daar zou het eerste popfestival in Ligurië gehouden worden in discotheek I Pozzi di Loano.
Dit zou van ’s ochtends tot diep in de nacht gehouden worden. Enkele van de deelnemers waren New Trolls, Nuova Idea, Delirium, La Morte di Irene, Mia Martini (de eerste winnaar van het  Festival della Musica d’Avanguardia e di Nuove Tendenze in Viareggio), Garybaldi, Sergio Gadolla’s Dandy’s, The Trip, Latte e Miele, Maya.
Er waren ongeveer 3000 toeschouwers.
Om niet te veel tijd te verliezen tussen de optredens had de organisatie besloten dat iedere band met dezelfde versterkers, microfoons en drumstel zou optreden. Maar zoals bekend heeft iedere drummer voorkeur voor zijn eigen opstelling en indeling van de drumkit.
Ciro Perrino stelde zijn drumkit ter beschikking zodat niet iedere drummer met de armzalige drumkit van de organisatie hoefde te spelen.
Dat betekende dat hij aan het einde van alle optredens de drumvellen van zijn drumkit moest vervangen.

Winnaars
IL SISTEMA speelde aan het einde van de middag. De zon ging langzaam onder en een zachte bries zorgde voor afkoeling van de hitte ter plekke.
De band startte met America van The Nice, gevolgd door  Bourree van Jethro Tull en het sterke Black Sabbath. Vervolgens speelden ze het zachte I Talk to the Wind, en het sterke Pictures of the City van King Crimson. Als klapstuk speelden ze tenslotte A Night on the Bare Mountain.
Dit trok een ieders aandacht en het publiek bestormde het podium zodat de band nergens heen kon.
Er volgde een overweldigend applaus en een luide roep om een encore. Maar de organisatie was zo strak dat bij een encore de volgende band Delirium uit het programma geschrapt moest worden.
Er was weinig keus omdat het publiek een encore had afgedwongen. Dus speelde de band nogmaals Bourree en A Night on the Bare Mountain.
Er volgde een staande ovatie.
De band werd eenstemmig tot winnaar uitgeroepen van het popfestival en kreeg de bokaal voor de winnaar.
Helaas is deze overwinningsbokaal  verloren gegaan. De triomf was totaal voor IL SISTEMA.
Na deze onvergetelijke ervaring volgen er meer mogelijkheden voor de band.

Platencontract?
Zij zetten de eerste stappen voor het tekenen van een platencontract.
Terwijl ze aan de ene kant steeds meer concert aanbiedingen kregen, ontstonden er aan de andere kant langzaam interne spanningen. Gitarist Enzo Merogno wilde zich steeds meer op zijn studie richten en minder op de live-optredens, terwijl de band nu alle inzet van de bandleden nodig had om te groeien en de definitieve doorbraak te bewerkstelligen.

Veranderingen
Luciano Cavanna en Ciro Perrino zorgden voor vervanging van Enzo Merogno. Floriano Roggero en Leonardo Lagorio verzorgden meer de management kant van de band. Uiteindelijk werd voor Guido Damiano, een gitarist en zanger uit Milaan gekozen.
Zijn ouders hadden een huis in San Remo zodat hij praktisch gezien makkelijk kon aansluiten.
Ciro Perrino kende Guido Damiani al en had enkele muzikale ideeën met hem gemeen.
Het is bekend dat de komst van een nieuw bandlid vaak invloed heeft op de muziek. Dat gebeurde ook met Guido.
Hij leverde bijdrages aan de composities. Hij introduceerde songs die hij al in een eerder stadium had gemaakt.

Fiasco
Op 14 oktober 1971 nam de band deel aan de First Davoli Pop Meeting, georganiseerd door het historische muziek-instrumenten merk Davoli in het sportpaleis Reggio Emilia, gesponsord door het blad Ciao 2001.
Door verschillende oorzaken werd dit optreden een fiasco. Ze kregen amper tijd om een sound check te doen en er was niemand die het geluid checkte in de zaal. In die tijd bestond er nog geen geluidstechnicus die de band begeleidde, improvisatie was troef.
Ciro Perrino moest spelen op de drum kit van Davoli omdat zij het evenement onder de aandacht brachten.
Er was te veel terugkoppeling van achter het podium zodat ze elkaar totaal niet konden verstaan. Achteraf bleek de versterker van Damiani uit te staan.
Het publiek stond ver weg en was verspreid zodat ze moeilijk te bereiken waren.
Het was aan de harmonie tussen Luciano Cavanna en Ciro Perrino te danken dat het geen volledig drama werd.
Thuis gekomen stonden er weer veranderingen voor de deur. De samenwerking met Guido Damiani stond onder druk en Luciano Cavanna vertelde meer tijd nodig te hebben om nieuw song materiaal te schrijven in plaats van steeds repeteren.

Muzikale paden
IL SISTEMA begon te experimenteren met de elektronische vervorming van hun oorspronkelijke geluid met behulp van Carlo Cavanna, de broer van Luciano. Hij had een mengvorm tussen een machine en een synthesizer  ontwikkeld genaamd Empirico Primo, spoedig gevolgd door Empirico Secondo.  Ciro was helemaal gefascineerd door deze voorloper van de latere synthesizer, die geluiden kon opwekken en vervormen.
De rol van de diverse bandleden veranderde.
Guido Damiani ging de band verlaten en Ciro Perrino ging zich toeleggen op elektronische muziek.
Hij werd daardoor tijdelijk vervangen door drummer Guido Sottile.
In de laatste grote compositie van de band, voortgekomen uit het creatieve brein van Luciano Cavanna, veranderde hij van basgitaar naar sologitaar, Guido Sottile speelde drums en Ciro Perrino bespeelde de elektronische apparaten.
Il Pozzo is het grootste bewijs  van de artistieke groei van de band. Het was geïnspireerd op de persoonlijke spirituele veranderingen in het leven van Luciano Cavanna die een nieuw geloof had ontdekt en belijdde.

Het naderende einde
Spoedig zou hij stoppen als professionele muzikant. Iedereen in de band moest nu beslissen hoe verder te gaan. Het was duidelijk dat dit het einde betekende van IL SISTEMA.
Floriano Roggero moest in dienst en kon geen dienst weigeren.
Leonardo Lagorio ging bij de band Museo Rosenbach spelen, waar inmiddels Enzo Merogno ook al speelde.
Ciro Perrino besloot zich te concentreren op zijn piano spel zonder zijn experimenten te stoppen met elektronische muziek.

Het einde
Al met al had het bestaan van IL SISTEMA ongeveer drie jaar geduurd en heeft het geen platencontract opgeleverd.
Zij hadden uitsluitend een contract voor concerten en live optredens.
Mellow Records publiceerde een dubbel album en een cd van IL SISTEMA die gebaseerd waren op de banden die opgenomen waren tijdens de repetities gedurende twee jaar.
Het is jammer dat er geen oorspronkelijke platen zijn opgenomen omdat over het algemeen wordt aangenomen dat de band tot meer in staat was dan is vastgelegd.

 

Ciro Perrino
MUSICUS, COMPONIST
  • nl
  • en